Day 32 Kandhar Anubhuthi (Daily Divine Delight)
கந்தர் அனுபூதி – பாடல் 32 நாள் 32
‘பாழ்வாழ்வு எனும் இப் படுமாயையிலே
வீழ்வாய்’ என என்னை விதித்தனையே!
தாழ்வானவை செய்தவை தாம் உளவோ
வாழ்வாய் இனி நீ மயில் வாகனனே !
வேதாந்த்: அபூர்வா, இன்னைக்கு பாட்டுல அருணகிரிநாதர் முருகன்கிட்ட ரொம்ப “கேஷுவலா” (Casual) அதே சமயம் கொஞ்சம் கோபமா ஒரு கேள்வி கேக்குறாரு. இது நம்ம எல்லாருமே என்னைக்காவது ஒருநாள் கடவுள்கிட்ட கேட்ட கேள்விதான்.
அபூர்வா: அப்படியா? என்ன கேள்வி அது? “எனக்கு ஏன் இவ்வளவு கஷ்டம்?” அப்படின்னு கேக்குறாரா?
வேதாந்த்: கிட்டத்தட்ட அதேதான்! “பாழ்வாழ்வு எனும் இப்படுமாயையிலே வீழ்வாய் என என்னை விதித்தனையே” – அதாவது, “ஒண்ணுத்துக்கும் உதவாத, பாழாய்ப்போன இந்த உலக மாயையில நான் விழுந்து கஷ்டப்படணும்னு நீ ஏன் விதிச்ச? இது உனக்கே நியாயமா?”ன்னு கேக்குறாரு.
அபூர்வா: வாவ்! கடவுள் கிட்டயே “ஏன் இப்படி பண்ணுன?”ன்னு கேக்குறதுக்கு ஒரு தனி தைரியம் வேணும்ல? ஆனா முருகன் இதுக்கு என்ன பதில் சொல்லுவாரு?
வேதாந்த்: அருணகிரிநாதரே அதுக்கும் ஒரு பதில் சொல்றாரு பாரு… “தாழ்வானவை செய்தவைதாம் உளவோ” – ஒருவேளை நான் முன்னாடி செஞ்ச ஏதோ ஒரு தப்பான காரியத்துக்காக (கர்மா) எனக்கு இந்த தண்டனை கொடுத்தியா? அப்படின்னு கேக்குறாரு. அதாவது, நாம படற கஷ்டத்துக்கு நாம செஞ்ச பழைய வினைகள் தான் காரணமான்னு ஒரு சந்தேகம் அவருக்கு வருது.
அபூர்வா: ஓ! “நான்தான் தப்பு பண்ணேன்னா, நீ எதுக்கு விதியை இப்படி எழுதணும்?”னு கேக்குறாரு. ஆனா பாட்டோட கடைசி வரி ரொம்ப வித்தியாசமா இருக்கே… “வாழ்வாய் இனி நீ மயில்வாகனனே!” அப்படின்னா என்ன?
வேதாந்த்: இங்கதான் அவரோட பக்தி தெரியுது. “சரி, நான் கஷ்டப்பட்டுட்டு போறேன். நான் இந்த மாயையில விழுந்து தவிச்சாலும் பரவாயில்லை… மயில் மேல ஏறி வர்ற என் முருகா, நீ மட்டும் எப்போவும் சந்தோஷமா, பெருமையா வாழ்ந்தா போதும்!” அப்படின்னு சொல்றாரு.
அபூர்வா: என்ன ஒரு அழகான மனசு! தன் கஷ்டத்தை விட, தான் கும்பிடுற கடவுள் நல்லா இருக்கணும்னு நினைக்கிறாரே? இதுதான் அந்த “நிபந்தனையற்ற அன்பு” போல!
வேதாந்த்: ஆமா! “கஷ்டம் கொடுத்தாலும் நான் உன்னை விடமாட்டேன், நீ நல்லா இரு” அப்படின்னு சொல்லும்போது, முருகனே உருகிப் போய் ஓடி வந்துடுவாருல்ல?
அபூர்வா: ஓகே வேதாந்த்! இன்னைக்கு என்ன Takeaway ?
வேதாந்த்: The Takeaway.
- மாயையின் பிடி: இந்த வாழ்க்கை சில நேரம் அர்த்தமற்றதாகத் (பாழ் வாழ்வு) தோன்றலாம். அது நம் விதியாகக்கூட இருக்கலாம். ஆனால் அந்த நேரத்திலும் இறைவனைத் தூற்றாமல் இருப்பதுதான் பக்தி.
- தன்னலமற்ற அன்பு: “நான் அழிந்தாலும் பரவாயில்லை, இறைவா நீ வாழ்வாய்” என்று சொல்லும் அந்த உன்னதமான நிலைதான் அகந்தையை (Ego) அழிக்கும் கடைசிப் படி.
அபூர்வா: ஓகே வேதாந்த்! இனிமேல் எனக்கு ஏதாச்சும் சின்ன கஷ்டம் வந்தா கூட “ஐயோ”ன்னு அழாம, “முருகா நீ நல்லா இருந்தா போதும்”னு சொல்லப் பழகிக்கிறேன்!
வேதாந்த்: (சிரிக்கிறான்) அப்படிச் சொன்னா முருகரே உன் கஷ்டத்தைத் தீர்க்க மயில் மேல பறந்து வருவாரு! நாளைக்கு 33-வது பாட்டுல சந்திப்போம் அபூர்வா!
முருகா சரணம் !
Kandhar Anubhuthi – Verse 32 Day 32
paazhvaazhvu enum ip padu maayaiyilE
veezhvaay ena ennai vidhiththanaiyE !
thaazh vaanavai seydhana thaamuLavO
vaazhvaay ini nee mayil vaahananE !
Vedaant: Hi Apurva, today’s verse is very unique. Arunagirinathar is having a “casual yet intense” conversation with Muruga. It’s a question almost every one of us has asked God at some point in our lives.
Apurva: Really? Is it the classic “Why me, God?” or “Why is life so hard?”
Vedaant: Exactly! He says: “Paazh-vaazhvu enum ippadu-maayaiyile veezhvaai ena ennai vidhithanaye”. He is asking, “Why did You destine me to fall into this useless, hollow illusion called worldly life? Was it really necessary for me to suffer like this?”
Apurva: Wow! You need a lot of courage and a very close relationship with God to talk to Him like that. Does he give Muruga a chance to answer, or does he provide the reason himself?
Vedaant: He explores the reason himself in the next line: “Thaazhvaanavai seidhavai-thaam ulavo”. He asks, “Is it because of the lowly, bad deeds (Karma) I did in the past? Are You just delivering the bill for my old mistakes?”
Apurva: Oh! So he is acknowledging that his own past actions might be the reason for his current struggle. But the last line sounds so sweet: “Vaazhvaai ini nee Mayilvahanan-ne!”. What does that mean?
Vedaant: This is the peak of his devotion. He says, “Okay, even if I have to suffer in this illusion because of my fate… O Lord who rides the peacock, let it be! As long as You live gloriously and happily forever, that is enough for me!”
Apurva: That is so selfless! It’s like saying, “I might be drowning, but as long as my King is on His throne, I am happy.” This must be what they call “unconditional love.”
Vedaant: Precisely. When a devotee says, “I don’t care about my pain, I only care about Your glory,” Muruga cannot stay away for long. He has to come running to save such a soul!
Apurva: Well said Vedaant. What is today’s takeaway ?
Vedaant: The takeaways:
- Questioning with Love: It’s okay to be honest with God about your struggles. You don’t have to hide your frustration. But like Arunagirinathar, we should also look inward at our own “Karma” or actions.
- Selfless Love: The highest state of love is wishing for the well-being of the Divine even when you are in pain. When the “I” (my comfort) becomes less important than “He” (His glory), the ego finally dissolves.
Apurva: Ok, Vedaant! Next time I have a bad day, instead of complaining, I’ll try saying, “It’s okay Murugha, as long as You’re doing great, I’m happy!”
Vedaant: (Laughs) If you say that with a true heart, Muruga will jump on His peacock and fly down to fix your bad day in a second! See you tomorrow for Verse 33 Apurva!
Muruga Charanam!