Day 45 Kandhar Anubhuthi (Daily Divine Delight)
கந்தர் அனுபூதி – பாடல் 45 நாள் 45
சாடும் தனிவேல் முருகன் சரணம்,
சூடும் படிதந்தது சொல்லுமதோ
வீடும், சுரர் மாமுடி, வேதமும், வெம்
காடும் புனமும் கமழும் கழலே.
வேதாந்த்: அபூர்வா, இன்னைக்கு நாம பார்க்கப்போற பாட்டு ஒரு ‘சென்ஸரி எக்ஸ்பீரியன்ஸ்’ (Sensory experience). முருகனோட பாதங்களுக்கு ஒரு வாசம் இருக்காம். அந்த வாசம் எங்கெல்லாம் அடிக்குதுன்னு அருணகிரிநாதர் லிஸ்ட் (List) போடுறாரு!
அபூர்வா: என்னது? கடவுளோட பாதத்துல வாசமா? என்னடா சொல்ற? என்னென்ன வாசம்னு சொல்றாரு?
வேதாந்த்: “வீடும் சுரர் மாமுடி வேதமும் வெங்காடும் புனமும் கமழும் கழலே” அப்படின்னு சொல்றாரு. அதாவது, முக்தி நிலை (வீடு), தேவர்களோட கிரீடங்கள் (மாமுடி), வேதங்கள், அப்புறம் அந்த முரட்டுத்தனமான காடு (வெங்காடு), வள்ளி இருந்த தினைப்புனம்—இந்த எல்லா இடத்துலயும் முருகனோட அந்த வீரக்கழல் அணிஞ்ச பாதங்களோட வாசம் வீசுதாம்!
அபூர்வா: காடு, மலை, வேதம், சொர்க்கம்னு எல்லாத்தையும் ஒரே வரியில கொண்டு வந்துட்டாரே! ஆனா இதுக்கும் நமக்கும் என்ன சம்பந்தம்?
வேதாந்த்: அங்கதான் விஷயம்! தேவர்களோட கிரீடத்துல இருக்குற அந்தப் பாதம், தினைப்புனத்துல அலைஞ்சு திரிஞ்ச அந்தப் பாதம், இன்னைக்கு என்னோட தலையில இருக்குன்னு ஆச்சரியப்படுறாரு. “சாடும் தனிவேல் முருகன் சரணம் சூடும்படி தந்தது சொல்லுமதோ”—பகைவர்களைச் சவட்டி எறியுற அந்த வேல் ஏந்திய முருகனோட பாதங்களை, என் தலையில சூட்டிக்கிற பாக்கியத்தை எனக்குக் கொடுத்துட்டாரே, இதை நான் எப்படிச் சொல்லுவேன்னு நெகிழ்ந்து போறாரு.
அபூர்வா: புரியுது வேதாந்த்! “எவ்வளவு பெரிய பாதம் இது, ஆனா ஒரு தகுதியும் இல்லாத என் தலை மேல இது இருக்கே”ங்கிற அந்த நன்றியுணர்வுதான் இந்தப் பாட்டு இல்லையா?
வேதாந்த்: கரெக்ட்! அந்தப் பாதம் பட்டாலே நம்ம மனசுல இருக்குற கவலைங்கிற “வெங்காடு” (சுடுகாடு) கூட வாசனை வீசுற பூஞ்சோலையா மாறிடும்னு சொல்ல வர்றாரு.
அபூர்வா: க்ரேட் வேதாந்த். இன்னைக்கு Takeaway என்ன ?
வேதாந்த்: இன்னைக்கு Takeaway:
- எங்கும் நிறைந்த பாதம்: முருகன் எட்டாத தூரத்தில் இல்லை. அவர் வேதங்களிலும் இருக்கிறார், சாதாரணக் காடுகளிலும் இருக்கிறார். அவர் நமக்காக எங்கும் வருவார்.
- பணிவு: இறைவனின் திருவடிகளைத் தலையில் சுமப்பது என்பது நம் அகந்தையை முழுவதுமாக விட்டுக்கொடுப்பதாகும். அந்தப் பணிவு வரும்போது நம் வாழ்க்கை மணம் வீசும்.
அபூர்வா: சூப்பர் வேதாந்த்! என் கவலைங்கிற ‘காடு’ இனிமேல் முருகனோட கால்கள் பட்டு அழிஞ்சு, மணம் வீசப்போகுதுன்னு நினைக்கும்போதே சந்தோஷமா இருக்கு!
வேதாந்த்: (சிரிக்கிறான்) அந்த வாசனை உன் மனசை எப்பவும் புத்துணர்ச்சியா வைக்கும். நாளைக்கு 46-வது பாட்டுல சந்திப்போம்!
முருகா சரணம் !
Kandhar Anubhuthi – Verse 45 Day 45
chaadum thanivEl murugan charaNam,
choodum padi thandhadhu sollumadhO
veedum, surar maamudi, vEdhamum, vem
kaadum punamum kamazhum kazhalE
Vedaant: Apurva, today’s verse is a total sensory experience. It’s about the fragrance of Muruga’s feet. Arunagirinathar gives us a list of all the places where this divine scent can be found!
Apurva: Wait, the fragrance of His feet? That’s a very poetic way to put it. Where does he say this scent comes from?
Vedaant: He says these feet are found in “Veedum surar maamudi vedhamum vengadum punamum kamazhum kazhalE“. That means His feet are present in the state of Liberation (Veedu), on the crowns of the Gods (Surar mudi), within the ancient Vedas, in the harsh wild forests (Vengadu), and in the millet fields where Valli lived.
Apurva: That covers everything from the highest heaven to the roughest jungle! But what is the “aha” moment for the poet here?
Vedaant: The shock is that these same feet, which are so high and mighty, are now resting on Arunagiri’s head! He says, “Saadum thanivel murugan saranam soodumpadi thandhadhu sollumadho”. He’s wondering, “How can I even express the miracle of the Lord—who wields the crushing spear—allowing me to wear His feet on my head?”
Apurva: I see! It’s the beautiful contrast between the majesty of God and His accessibility to a humble devotee.
Vedaant: Exactly. He’s basically saying, “My mind used to be like a dry, harsh forest (Vengadu), but the moment His feet touched my head, everything started smelling like the divine fragrance of Grace.”
Apurva: Great. What’s today’s takeaway ?
Vedaant: Takeaway:
- The Ubiquitous Presence: Muruga’s Grace isn’t limited to temples or scriptures. It exists in the “forests” of our struggles just as much as it exists in heaven.
- The Fragrance of Grace: When we surrender our ego and “wear” His feet on our head (humility), our bitter thoughts and “dry” life are transformed into something beautiful and fragrant.
Apurva: That’s lovely, Vedaant. I’m going to imagine that “Fragrance of Grace” clearing out the “smog” of my daily worries!
Vedaant: (Laughs) It’s the best spiritual perfume there is, Apurva. See you tomorrow for Verse 46!
Muruga Charanam!