Day 23 Kandhar Anubhuthi (Daily Divine Delight)
கந்தர் அனுபூதி – பாடல் 23 நாள் 23
காளைக் குமரேசன் எனக் கருதித்
தாளைப் பணியத் தவம் எய்தியவா
பாளைக் குழல் வள்ளி பதம்பணியும்
வேளைச் சுர பூபதி, மேருவையே!
வேதாந்த்: இன்னைக்கு பாட்டுல ஒரு செம ‘ரொமாண்டிக்’ ட்விஸ்ட் இருக்கு, அபூர்வா! நாம முருகனைப் பெரிய போர் வீரனா, சூரசம்ஹாரம் பண்ணவனா பார்த்திருப்போம். ஆனா இங்க அவர் யாரோட கால்ல விழுந்துட்டு இருக்காரு தெரியுமா?
அபூர்வா: என்னது? கடவுள் யார் கால்லயாவது விழுவாரா? அவர் தான் எல்லாருக்கும் மேல இருக்கிறவர்னு சொன்ன? இப்போ யார்கிட்ட ‘சரண்டர்’ (Surrender) ஆகி நிக்கிறாரு?
வேதாந்த்: “பாளைக் குழல் வள்ளி பதம் பணியும் வேளை” – அந்த அழகுப் பெண் வள்ளியோட பாதத்துல விழுந்து முருகன் அவரோட அன்பை வேண்டிக்கிட்டு இருக்காராம்! ஒரு வேடர் குலப் பொண்ணுக்காக, தேவேந்திரனே புகழுற அந்த ‘சுர பூபதி’ (தேவர்களின் தலைவன்) அவ்வளவு இறங்கி வர்றாரு.
அபூர்வா: வாவ்! கடவுளே காதலுக்காகவும் அன்புக்காகவும் இவ்வளவு கீழ இறங்கி வருவாருன்னா, அது எவ்வளவு பெரிய விஷயம்! அருணகிரிநாதர் இதை எதுக்கு இங்க சொல்றாரு?
வேதாந்த்: ஏன்னா, அந்த முருகனை “காளைக் குமரேசன்” – அதாவது எப்போவும் இளமையா இருக்குற காளையைப் போன்ற வீரன் அப்படின்னு நாம நினைச்சு, அவரோட பாதத்தை (தாளை) வணங்குறதுக்கு நமக்கு ஒரு “தவம்” கிடைச்சிருக்காம்.
அபூர்வா: புரியுது! ஒரு வேடர் குலப் பொண்ணுக்காக, அவர் கால்ல விழத் தயங்காத அந்த முருகன், நாம உண்மையான அன்போட அவர் கால்ல விழுந்தா, நம்மையும் அவ்ளோ பாசமா ஏத்துக்குவாருன்னு சொல்ல வர்றாரோ?
வேதாந்த்: எக்ஸாக்ட்லி! “மேருவையே” – அவர் மேரு மலை மாதிரி உறுதியானவர். ஆனா அன்புன்னு வந்துட்டா அவர் அந்த வள்ளியோட பாதத்துல மெழுகு மாதிரி உருகுறவர். அந்த முருகனை கும்பிடுற பாக்கியம் நமக்குக் கிடைச்சது ஒரு பெரிய தவப்பயன்-னு நெகிழ்ந்து போறாரு அருணகிரிநாதர்.
அபூர்வா: செம! கடவுள்னா பயப்பட வேண்டிய ஒரு சிம்மாசனத்துல இருக்கிறவர் மட்டும் இல்ல, அன்புக்குக் கட்டுப்படுற ஒரு குணம் கொண்டவர்னு புரியுது வேதாந்த்! இன்னைக்கு என்ன takeaway ?
வேதாந்த்: Today’s takeaways:
- அன்புக்குக் கட்டுப்படுபவன்: இறைவன் அதிகாரத்திற்கோ அல்லது பயத்திற்கோ பணிய மாட்டான். ஆனால் உண்மையான அன்பிற்கு அவன் தன்னைத்தானே தாழ்த்திக் கொள்வான்.
- கிடைத்த பாக்கியம்: அண்ட சராசரங்களையும் ஆளும் முருகன், வள்ளியின் பாதத்தில் விழும் அளவுக்கு எளியவன். அப்படிப்பட்டவனை வணங்கும் வாய்ப்பு நமக்குக் கிடைத்தது நாம் செய்த பெரும் தவப்பயன்.
அபூர்வா: ஓகே வேதாந்த்! இனிமேல் நான் முருகனைப் பார்க்கும்போது, அவர் ஒரு ‘கூலான’ (Cool), அன்புக்குக் கட்டுப்படுற ஒரு ஹீரோவா தான் எனக்குத் தெரிவாரு!
வேதாந்த்: (சிரிக்கிறான்) ஆமா! அந்த அன்பே போதும் நம்மைக் கரைக்க. நாளைக்கு 24-வது பாட்டுல சந்திப்போம்!
முருகா சரணம் !
Kandhar Anubhuthi – Verse 23 Day 23
kaaLai kumarEsan enak karudhi
thaaLaip paNiya thavam eydhiyavaa !
paaLaik kuzhal vaLLi padham paNiyum
vELai sura boopathi, mEruvaiyE !
Vedaant: Today’s verse has a beautiful twist, Apurva. We usually see Muruga as this fierce warrior who destroyed demons. But here, Arunagirinathar describes Him doing something totally unexpected—He is bowing down at someone’s feet!
Apurva: Wait, what? God is bowing down to someone? I thought He was the Supreme Commander of the universe! Who could possibly make Muruga “surrender”?
Vedaant: The line says: “Paalai kuzhal Valli padham paniyum velai”. He is at the feet of Valli, the tribal princess! The Lord of the Heavens (Sura Boopathi), whom even the King of Devas worships, is so deeply in love that He bows down at the feet of a simple forest girl.
Apurva: Wow! If God is willing to be that humble for the sake of love, it says a lot about His character. But why is Arunagirinathar mentioning this specific moment in a prayer?
Vedaant: Because he wants us to see that this “Kaalaik Kumaresan” (the youthful, powerful hero) is totally reachable through love. He says that we have performed a great “Tavam” (spiritual merit) just to have the opportunity to bow down at the feet of such a loving God.
Apurva: I see! So if Muruga doesn’t hesitate to bow to Valli out of love, He certainly won’t hesitate to lift us up if we approach Him with the same sincere devotion, right?
Vedaant: Exactly! He is as firm and unshakable as Mount Meru (Meruvaiye), yet He melts like wax for His devotees. Arunagirinathar is overwhelmed that we have been granted the chance to worship a God who is both the unshakable Mount Meru and a humble lover.
Apurva: That’s beautiful. It shows that God isn’t just a distant figure on a throne; He is someone who is completely conquered by pure devotion. What is today’s takeaway ?
Vedaant: Today’s Takeaway:
- Conquered by Love: God cannot be forced by power, but He willingly surrenders to pure devotion. If He can bow to Valli, He certainly can listen to our heartfelt prayers.
- Our Great Fortune: It is a rare privilege to worship a Divine Being who is both the “unshakable Mount Meru” and a humble lover. Having the chance to surrender to Him is the result of our greatest spiritual merit.
Apurva: Got it, Vedaant! From now on, I’m going to see Muruga as the “cool” hero who isn’t afraid to be humble for love.
Vedaant: (Laughs) Exactly! That love is enough to transform us. See you tomorrow for Verse 24!
Muruga Charanam!